ISSN:1302-9940
Anasayfa | Dergi Hakkında | Yayın Kurulu | Bilimsel Danışma Kurulu | Yazarlara Bilgi | Dergi Arşivi| İletişim | English
Neonatal Kolestaz Tanısıyla İzlenen Olguların Değerlendirilmesi [J Child]
J Child. 2018; 18(2): 59-68 | DOI: 10.5222/j.child.2018.15045  

Neonatal Kolestaz Tanısıyla İzlenen Olguların Değerlendirilmesi

Ali Demirhan1, Zerrin Önal2, Mahir Gülcan2
1Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Çocuk Kliniği
2Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Çocuk Gastroenteroloji Kliniği

GİRİŞ ve AMAÇ: Çalışmanın amacı neonatal kolestaz nedeniyle takip edilen çocuk hastaların etiyoloji, tanı yöntemleri, laboratuvar bulguları, tedavi şekilleri ve uzun dönem prognozları açısından geriye dönük olarak incelenmesi amaçlandı.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Hayatın ilk üç ayında kolestazı olan hastalar çalışmaya alınmıştır. Hastalar ekstrahepatik kolestaz ve intrahepatik kolestaz olarak gruplandırılmıştır. Ekstrahepatik kolestaz grubu içerisine biliyer atrezi, koyulaşmış safra sendromu ve koledok kisti dahil edilmiştir. Bunların haricinde kalan hastalar intrahepatik kolestaz grubu içerisinde değerlendirilmiştir. Hastaların tanıları, yakınmaları, klinik seyirleri, laboratuvar bulguları ve tedaviye yanıtları incelenerek geriye dönük olarak prognozları değerlendirilmiştir.
BULGULAR: Çalışma grubu kolestaz tanısı alan hastalar 43 kız (%41), 62 erkek (% 59) cinsiyete sahip olmak üzere toplam 105 hastadan oluştu. Olguların 46’sı (%43,8) prematüre doğmuştu. Otuz altı hasta (%34,3) 30-37 haftalar arasında; 10 hasta (%9,5) 30 haftanın altında olup, 39'unda ise (% 37,1) düşük doğum ağırlığı mevcuttu. Hastaların %81‘ninde intrahepatik, %19’unda ekstrahepatik nedenlere bağlı kolestaz geliştiği saptandı. Akolik dışkı ekstrahepatik kolestaz olguların % 90’nında (18 olgu) intrahepatik olguların %15,3 ünde (13 olgu) olmak üzere toplam 31 olguda görülmüştür. İntrahepatik kolestaz olgularında doğum ağırlığının ekstrahepatik kolestaz olgularına göre daha düşük olduğu saptandı. Klinik seyirlerinde intrahepatik kolestaz hastası 38 olgu (%44,7), ekstrahepatik kolestaz hastası 7 olgu (% 35) düzeldi.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Çalışmamızda hastaların literatür oranlarından daha geç tanı aldığı görülmüştür. Bu gecikme özellikle biliyer atrezi olgularının erken cerrahi müdahale şansını azaltmaktadır. Ultasonografik görüntülemede "triangular cord sign" belirtisinin literatürden farklı olarak hiç görülmemesi bu konuda eğitim ve tecrübe eksikliğinin olduğunu düşündürmüştür. Bunun dışında GGT yüksekliği, spenomegali, doğum ağırlığı, akolik dışkılama gibi karaciğer hastalığı için anlamlı olacak bulguların gözden kaçması, tanı için hızlı davranılamaması çocuk hekimlerinin farkındalığını artırılması gerektiğine işaret etmektedir.

Anahtar Kelimeler: Neonatal kolestaz, neonatal hepatit, biliyer atrezi


Evaluation of Cases with Neonatal Cholestasis

Ali Demirhan1, Zerrin Önal2, Mahir Gülcan2
1Kanuni Sultan Suleyman Research and Training Hospital, Pediatrics
2Kanuni Sultan Suleyman Research and Training Hospital, Department of Pediatric Gastroenterology

INTRODUCTION: The present study aimed to retrospectively analyze children with the diagnosis of neonatal cholestasis in terms of aetiology, diagnostic methods, laboratuvary findings as well as treatment modalities and long-term results.
METHODS: Patients who had cholestasis in first three montshs of life included in this study. Patients were grouped as intrahepatic and extrahepatic cholestasis. Biliary atresia, inspissated bile syndrome and choledochal cysts were investigated in intrahepatic cholestasis group. Patients were evaluated retrospectively about their diagnosis, complaints, clinical courses, laborauary findings, responses to treatment and prognosis.
RESULTS: Study group consisted of 43 female (%41), 62 male (%59), total 105 patients. 46 patients (%43) had premature delivery story. 36 patients (%34,3) were born between 30-37 gestation weeks, 10 patients (%9,5) were born before 30 gestation weeks and 39 patients were low birth weight infants. Intrahepatic cholestasis was determined in %81 of the patients; the remaining patients (%19) were extrahepatic cholestasis. With a total of 31 patients, acholic stools were detected in 18 (%90) of patients with extrahepatic cholestasis and in 13 (%15,3) of patients with intrahepatic cholestasis. Birth weightwas lower in patients with intrahepatic cholestasis than those with extrahepatic cholestasis. During the follow-up period, 38 (%44,7) patients with intrahepatic cholestasis and 7 (%35) patients with extrahepatic cholestasis had recovered.
DISCUSSION AND CONCLUSION: Results of the present study have indicated a significant delay in the diagnosis of neonatal cholestasis. This delay can cause a decrease in the chance of early surgery in cases of BA. Differently from the literature, ultrasonographic examination showed no triangular cord sign in any patients, this may be because of a dearth of education and experience on this topic. Futhermore, underestimation of an increase in GGT, the presence of spleen, birth weight, and significant findings as acholic stools indicates the necessity to expand awareness of pediatric physicians.

Keywords: Neonatal cholestasis, neonatal hepatitis, biliary atresia


Ali Demirhan, Zerrin Önal, Mahir Gülcan. Evaluation of Cases with Neonatal Cholestasis. J Child. 2018; 18(2): 59-68

Sorumlu Yazar: Zerrin Önal, Türkiye


ARAÇLAR
Tam Metin PDF
Yazdır
Alıntıyı İndir
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
E-Postala
Paylaş
Yazara e-posta gönder

Benzer makaleler
PubMed
Google Scholar


LookUs & OnlineMakale